Home > Articles > Άνοιξη;
Απρ/13 30

Άνοιξη;

- Φέτος δεν ζήσαμε άνοιξη
- Μα δεν ήρθε ακόμη
- Κοντεύει καλοκαίρι Δημήτρη

Ήταν τότε που κατάλαβα ότι όντως η άνοιξη ήρθε και φεύγει, και ‘μεις δεν κάναμε τίποτα από αυτά που κάναμε παλιότερα: βόλτες στον πρώτο ήλιο, πικ νικ στην εξοχή, το χαμόγελο εκείνο την ώρα που δένουμε τον Μάρτη. Μόνο θύμαμαι σαν όνειρο κάποιον να λέει ”Πόσο υπέροχα μυρίζουν οι νερατζίες”. Δεν είχα καταλάβει καν τι έλεγε.

Ήρθε η άνοιξη και έφυγε σα συννεφιασμένη Κυριακή που αναρωτιέσαι όλη μέρα αν θα βρέξει και τελικά μένεις μέσα.

Είναι καιρός που αντιλαμβάνομαι μια αλλαγή στους ανθρώπους, δεν ξέρω τι είναι, κάτι απροσδιόριστο, κι όμως κάτι υπάρχει εκεί μέσα στα μάτια τους που κρύβει κάτι άλλο βαθύτερο.

Ο καιρός περνάει δίχως πια να νοιαζόμαστε για το αύριο, ούτε καν για το τώρα, νιώθω σα να ζω μέσα σε μια ομίχλη, οι εικόνες από την καθημερινότητα μου μοιάζουν τόσο πεζές που θέλω να σκίσω τον καμβά, να τον πετάξω και να ουρλιάξω ”ΘΕΛΩ ΧΡΩΜΑΤΑ”.

Τελικά καταλαβαίνω ότι το να κλείνεις τα μάτια στην πραγματικότητα δεν βοηθά, μπαίνει κάτω από την πόρτα και μετά μέσα από τα ρουθούνια σου εισβάλει στον εγκέφαλο και σε μαυρίζει μέρα με την μέρα, σε κάνει άρρωστο, κοιτάς αλλά δεν βλέπεις, κοιτάς και δεν αντιδράς.

Και που πήγαν οι σχέσεις τον καιρό της κρίσης; Ο καθένας είναι για τον εαυτό του, ποιος έχει το κουράγιο να είναι εκεί για σένα όταν πρέπει να είναι κάθε δευτερόλεπτο εκεί για τον εαυτό του; Θέλουμε καθημερινούς φίλους για να απαλλαγούμε από την πλήξη και τον φόβο της μοναξιάς και όσο πιο βαθιά η κρίση, τόσο μεγαλύτερη η ανάγκη μας να ερωτευθούμε. Να ερωτευθούμε για να μοιραστούμε, πόσο μεγάλη υπόθεση η μοιρασιά, να μοιραστείς την σιωπή και τον φόβο του αύριο, να ξαναχαμογελάσεις, να κάνεις σεξ που έχει επιτέλους νόημα.

Μας χτύπησαν πισώπλατα λοιπόν, περιμέναμε ότι ό,τι ήταν να γίνει θα γινόταν πέρσι που τα κανάλια ούρλιαζαν για την κρίση, κι όμως το μικρόβιο ήρθε για να μείνει. Χρόνο με τον χρόνο βλέπω ανθρώπους, φίλους μου, συγγενείς, με έντονα σημάδια κατάθλιψης που δεν ξέρουν γιατί, δεν ξέρουν από που, και σίγουρα δεν ξέρουν πώς να το διώξουν, γιατί πια τίποτα δεν είναι αρκετό.

Ζούμε σε μια χώρα που παλεύουμε με τα όπλα του χθες. Πόσο λυπάμαι που βλέπω πορείες και πανό και συνθήματα δανεικά. Δανεικά τραγούδια άλλων εποχών, για άλλους λόγους, για άλλες μάχες, όχι τις δικές μας, κι εκείνες οι μάχες τελείωσαν, μα μας ‘μείναν τα τραγούδια. Πόσο ανάπηρη γενιά είμαστε λοιπόν; Γιατί αν αυτή η έλλειψη δημιουργίας δε σας φέρνει θλίψη, λυπάμαι που ζω σ’ αυτή τη χώρα. Αν αυτή η κατάσταση δεν είναι λόγος δημιουργίας, τότε είμαστε σ’ ένα βούρκο που σύντομα θα μας πνίξει και θα ‘ναι αργά να πιάσουμε το πεντάγραμμο και να γράψουμε ένα τραγούδι για το τώρα.

Φταίμε εμείς; Φταίει η παλιότερη γενιά; Βρίσκω παιδιά 18 χρονών που δεν ξέρουν την σύγχρονη ελληνική ιστορία, βλέπουν τηλεόραση και ρωτάνε με ποιο κόμμα κατεβαίνει ο Κ. Μητσοτάκης, και δεν είναι το πρόσωπο που με νοιάζει αλλά ότι μεγάλωσε μια γενιά ολόκληρη χωρίς ίχνος ιδεολογίας, δίχως να έχει ιδέα σε ποια χώρα μένει. Μάθανε να περνάνε καλά, κι αν κάποιοι σε κάποια χρόνια κάνουν κάτι και βγούμε από την κρίση, τότε αυτή η γενιά διψασμένη θα ρουφήξει ό,τι χτίστηκε και θα μας στείλει πάλι στην τάφρο με τους κροκόδειλους, θα θέλουνε να αρπάξουν πλούτο και θα γίνουν άξιοι Ελληνες του σήμερα.

Δεν εμπιστεύομαι τον Έλληνα, είναι αρπαχτικό, είναι εγωιστής δίχως ταυτότητα. Η γενιά που έτρεχε στο αίμα της υπερηφάνια πέθανε όταν εκείνο το τανκ έριξε εκείνη την σιδερένια πόρτα και ξαφνικά ελευθερώθηκε, έπεσε σε λήθαργο έκτοτε η περηφάνια και η ανάγκη να είμαστε Ελληνες, και περάσαν οι καιροί και με κλειστά μάτια ζητούσαμε το χρήμα, και το πήραμε, και το ξεσκίσαμε, αλλά και μέχρι τότε στα μπουζούκια υπήρχε κάτι ελληνικό που μας ξεχώριζε.

Τώρα βλέπω ζόμπι να περπατάνε δίχως να ξέρουν γιατί, οι τυχεροί πηγαίνουν στη δουλειά και λένε ευχαριστώ για τα λίγα που έχουν, οι άνεργοι απελπισμένοι σταμάτησαν να περιμένουν, κι όλοι μαζί τελικά ξεχάσαμε πως ήρθε η άνοιξη γιατί ούτε κι αυτή έχει πια νόημα.

Κι εγώ που δεν ξεχνώ να ονειρεύομαι σε ποια ουρά να σταθώ;

Αν σας άρεσε το άρθρο κάντε share για να μας βοηθήσετε!

Ευχαριστούμε !


Κατηγορίες:
comments powered by Disqus
© 2012-2014 Copyright Aggoureos.com
[X] Κλείσιμο Παράθυρου

Για να βλέπετε πρώτοι τα νέα άρθρα κάνετε click στο Like button